Een terugblik op 2014 voordat de deur naar het nieuwe jaar geopend wordt

kerstwensen van binoom.jpg

2015 komt met een sneltreinvaart op ons af.  De laatste taken van het versleten jaar worden afgewerkt.  De boekhouding wordt stilaan afgerond en de balans wordt opgemaakt.  Een  chef-kok die je vast kent, zou zich afvragen wat hij geleerd heeft.  En dat vind ik een goede reflex.  Het einde van het jaar is een goede gelegenheid om over de schouder heen te blikken.   Zal ik even de oefening maken en mezelf enkele eindejaarsvragen stellen?

Hier komt ie dan, de eerste vraag:

Wat was de meest ingrijpende gebeurtenis dit jaar? 
Zonder enige twijfel de opstart van mijn zaak.  Na lang nadenken, wikken en wegen en de opmaak van een businessplan, heb ik toch vooral beslist om mijn buikgevoel te volgen en ervoor te gaan.  En het voelt nog steeds juist aan. 

Het was niet altijd makkelijk en er is soms twijfel gerezen de eerste maanden toen bleek dat de telefoon angstwekkend stil bleef.  Waar waren al die drukbezette zaakvoerders die het bijna begaven onder hun administratie?  Wel, daar kwam ik snel achter: of ze kenden me niet of ze hadden het te druk om af te spreken of ze vertrouwden me (nog) niet.  Er was dus werk aan de winkel.

Welke aanpak heeft me het meeste klanten opgeleverd?
Dat is ook een no-brainer: netwerken.  Ondanks dat we in een digitale tijd leven, ondervond ik dat het persoonlijk contact nog steeds een belangrijke factor speelt bij het winnen van vertrouwen. Het netwerken heeft me trouwens niet alleen klanten opgeleverd maar ook waardevolle informatie, de fun om mensen met elkaar in contact te brengen en heel veel toffe gesprekken.

 Het plan om van verschillende netwerkformules te proeven en hieruit een betaalbare selectie te distilleren, was nuttig. Het maakt de keuze om al dan niet in te gaan op uitnodigingen nu ook veel makkelijker. Het bespaart me tijd en geeft me focus in de opbouw en versteviging van mijn netwerk.

Wat was het moeilijkste?
Initieel vond ik het moeilijk om opdrachten af te wijzen die niet binnen mijn plan A pasten.  Plan A is mijn ideaal businessplan waarbinnen ik mijn planning, activiteiten, werkwijze, enz… heb gedefinieerd zoals ik ze zie in mijn zotste (professionele) dromen. Natuurlijk komt er dan meteen een potentiële klant op je af die een opdracht heeft die eerder in plan C of F past.  Daar sta je dan, nog geen omzet en een mogelijke opdracht die wel binnen je competenties past maar die je niet echt ziet zitten.  Wat zou jij doen? Het was uiteindelijk de truc om terug te grijpen naar mijn motivatie voor de opstart van mijn eigen zaak om hier een beslissing in te kunnen nemen.  Ik had mezelf ook wat financiële ruimte gegeven om plan A te kunnen uitvoeren met een deadline waarop ik een overstap naar plan B zou gaan evalueren.  

Maar dan moet je je beslissing ook meedelen aan je potentiële klant die dit niet per se graag hoort.  Ja, dat hoort er dus ook bij: om trouw te blijven aan jezelf moet je soms klanten durven teleurstellen. 

Waar ben ik het meest blij om?
Dat ik mijn ideale job heb durven vormgeven en dat dit dan ook haalbaar blijkt in de praktijk.  Dat alle faciliteiten er tegenwoordig ook zijn om virtueel te kunnen werken.  Onlangs vertelde iemand me over de digital nomads.  (Reizende) ondernemers die digitaal werken vanuit elke locatie, of het nu Brussel, Reykjavik of Bora Bora is.  En dat virtueel gegeven past helemaal binnen het toekomstplan van mijn man en mezelf.  Binnen een twaalftal jaren is het de bedoeling dat we op wereldreis vertrekken met een zeilboot.   En ik zie het al helemaal zitten.  Bij aankomst in een leuk haventje nog even wat mails afwerken en een blog schrijven met zand tussen de tenen…  Ja, het is beslist: niet ‘flitsmarathon’ maar ‘digital nomad’ is voor mij het woord van het jaar 2014.

Alvast hele fijne feestdagen en een geweldig jaar 2015 toegewenst met de vervulling van al jouw dromen!